OEFENEN

MSC helpt ons om nieuwe manieren te ontdekken om ons tot onszelf te verhouden en geeft ons vaardigheden die we kunnen oefenen in ons dagelijks leven. Onderzoek wijst uit dat hoe meer we oefenen om vriendelijk en compassievol naar ons zelf te zijn, zowel door het gebruik van informele oefeningen zoals de Zelfcompassiepauze, als de formele meditatie-oefeningen zoals Liefdevol ademen – hoe meer we de gewoonte van zelfcompassie ontwikkelen. Degenen die al een MSC-training gevolgd hebben, kunnen hun beoefening vervolgen in een online groep, wat behulpzaam kan zijn om de vaardigheden van zelfcompassie in stand te houden op de lange termijn.

Er zijn een paar tips voor het beoefenen van zelfcompassie die belangrijk zijn om in gedachten te houden voor zowel nieuwe als ervaren beoefenaars. Zelfcompassie is een beoefening in welwillendheid, niet in je te allen tijde goed voelen. Met andere woorden, hoewel de vriendelijke, steunende houding van zelfcompassie gericht is op het verminderen van lijden, hebben we niet altijd onder controle hoe de dingen gaan. Als we zelfcompassie gebruiken om onze pijn weg te laten gaan door het te onderdrukken of ertegen te vechten, dan worden dingen waarschijnlijk alleen maar erger. Met zelfcompassie accepteren we dat het moment pijnlijk is, en omhelzen we onszelf met vriendelijkheid en zorg in reactie daarop, wetende dat imperfectie deel uitmaakt van de gedeelde menselijke ervaring. Dit staat ons toe om aanwezig te zijn met onszelf in liefde en verbinding, onszelf de steun en troost te geven die nodig is om de pijn te verdragen, terwijl we de optimale omstandigheden creëren voor groei en transformatie.

In feite ontdekken veel mensen dat hun pijn in eerste instantie toeneemt als ze zelfcompassie beoefenen. We noemen dit fenomeen backdraft, een term gebruikt door de brandweer, om te beschrijven wat er gebeurt als een deur in een brandend huis wordt geopend – zuurstof komt binnen en de vlammen slaan om zich heen. Een overeenkomstig proces kan zich voordoen als we de deur van ons hart openen – liefde komt binnen en oude pijn komt naar buiten. Er is een gezegde dat dit proces beschrijft: “Als we onszelf onvoorwaardelijke liefde geven, ontdekken we in welke omstandigheden we niet geliefd waren.” Gelukkig kunnen we oude pijn tegemoet treden met de middelen van mindfulness en zelfcompassie en het hart zal van nature beginnen te helen. Evenwel betekent dit dat we onszelf moeten toestaan om langzame leerlingen te zijn als het gaat om het beoefenen van zelfcompassie. Als we ons ooit overweldigd voelen door moeilijke emoties, is de meest compassievolle reactie waarschijnlijk om ons even tijdelijk terug te trekken – focus op de ademhaling, de sensatie van onze voetzolen op de grond, of ons richten op de gewoonlijke gedragsmatige handelingen, zoals een kop thee drinken of de kat aaien. Door dat te doen versterken we de gewoonte van zelfcompassie – onszelf geven wat we in het moment nodig hebben – zaadjes planten die uiteindelijk bloeien en groeien.

"Als we zelfcompassie beoefenen moeten we onszelf toestaan om langzame leerlingen te zijn, onszelf gaandeweg zachtjes en geduldig steunen."